چه قلبها که شکسته شد و کسی هیچ چیز نفهمید...
اگر شكستن قلب و غرور صدا داشت عاشقان سكوت شب را ويران مي كردند. اگر به راستي خواستن وانستن بود محال نبود وصال و عاشقان كه هميشه خواهانند هميشه مي توانستند تنها نباشند. اگر گناه وزن داشت هيچ كس را توان آن نبود كه گامي بردارد تو از كوله بار سنگين خويش ناله مي كردي و شايد من كمر شكسته ترين بودم .اگر غرور نبود چشمهايمان به جاي لبها سخن نمي گفتند و ما كلام دوستت دارم را در ميان نگاههاي گهگاه مان جستجو نمي كرديم........

مرام بزار عزیز



